گل سرخ

مشهد...

زهره — Sun, 20 May 2012 03:15:00 GMT

و اما مشهد.....

صبح پنجشنبه که از تهران رسيديم ، درحاليکه هنوز هيچي از وسايل مربوط به سفر رو جمع نکرده بودم، خوابيدم تا 11
اما بعدش که پا شدم و رفتيم فرودگاه بدجور خوابم ميومد و روي پا بند نبودم..يعني اگه 3ثانيه چشمام بسته مي موند مي افتادم!! کلآ آثار همه خستگياي روز قبلش يهويي خودشو نشون داد...
توي هواپيما هم چندتايي عکس از ابرا گرفتم و يه کم خوابيدم تا رسيديم مشهد...اولش که تايرشو باز کرد و نشست ، گفتم خب به سلامتي تايرها باز شد و نشست حالا بايد ببينيم ترمزشم ميگيره يا احيانآ ميخوريم توي ديوار :دي
اينم عکس از ابرا:

خلاصه رسيديم و رفتيم هتل و مقدمات پذيرش انجام شد...خب از اونجايي که هتل هاي قبلي 4ستاره بودن و اين 3ستاره وقتي وارد شديم يه کم خورد توي ذوقم اما خب بعدش ديدم نه همه چي مرتب و تر و تميز و خوبه...
مثلآ هتل ايران اينجوري بود ، اين هتل اينجوري :دي

نميدونم يادتونه يا نه اما گفته بودم که چندوقت بود خواب ميبينم که تا نزديکي هاي حرم ميرم اما به حرم نميرسم..اين خواب رو 3-4بار به شکل هاي مختلف مي ديدم...يا توي صحن ها گم ميشدم يا به فلکه آب (روبروي باب الرضا) مي رسيدم اما بيدار ميشدم يا ميرفتم سمت حرم و همون پله هايي که دقيقآ رويروي ضريح هست و هميشه اونجا ميشينم اما مثلآ پله ها رو خراب کرده بودن و خلاصههههههههههههههههه بدجوري روم اثر گذاشته بود اين خواب ها...
مثلآ بعد از اينکه مريم (قوي عزيز) گفته بود که مجسمه يه پرنده رو گذاشتن فلکه آب ، خواب ميديم که ميرم دنبال اون مجسمه که عکس بگيرم و حرم رو نمي ديدم.
فقط خودم ميفهمم که چقدر اعصابم بابت اين خواب ها خورد بود...
مسيري هم که تاکسي فرودگاه اومد از سمت حرم نبود و نشد همون اول حرم رو ببينم ، واسه همينم بعد از پذيرش هتل پياده رفتم طرف خيابون و ديگه وقتي حرم رو ديدم همه صحنه هاي خوابهام اومد توي ذهنم و بغضم ترکيد..........جوري بود که با ترديد جلو مي رفتم و همه ش ميگفتم تا اينجاشو اومدم ببينم بعدش چطور ميشه...
از اونجايي که من اون اطراف رو زياد رفتم ديگه خيلي بلد شدم و يه جورايي از همه جاش خاطره دارم...........
از عکسي که مريم گذاشته بود سمت اون پرنده رو حدس زده بودم و رفتم که پيداش کنم..دقيقآ روبروي هتل اترک بود و اين عکسو گرفتم:

اما ديگه از زور خستگي چشمام سياهي ميرفت...رفتم هتل خوابيدم و قرار شد هممون استراحت کنيم و بعد از شام بريم حرم...کلآ به خاطر اينکه مامان زياد خسته نشن روزي يک بار ميرفتيم حرم اما طولاني....
اون شب حرم بوديم...معمولآ دفعه اول آدم هنوز گيج ميزنه ميخواستم زيارت بخونم همه اينا که التماس دعا گفته بودن جلوم رژه ميرفتن...خدا بگم اين بهار رو چيکارش کنه که اول و آخرش هم ختم ميشد به اون!!
جمعه چون شب عيد بود دلم ميخواست که واسه غروب و نغاره اونجا باشم چون همزمان چراغوني ها رو هم روشن ميکردن...جاتون خيييييييييييلي خالي که چقدر باصفا بود..خيلي حال داد.
بعد از نماز هم باز يه نغاره مفصل تر زدن واسه شب عيد...اينم چراغوني ها:

اون شبم با مامان اينا برگشتم هتل و بعدش باز آخرشب رفتم طرف حرم...خوبيه اون خيابون اينه که روز و شب و صبح و ظهرش يه جوره...مغازه ها بازن ، کلي آدم هست و شلوغه..کلآ خيلي دوست مي دارم!
حرم و صحن آزادي و پاي حوض و......

پاي حوض نقره ، گوشم رو به گلدسته ها ....نشستم

تا نزديک 3 اونجا بودم...

باز به همون دلايل ِ شرايط مامان جاي تفريحي نرفتيم..فقط همون دور و ور گشتيم و يه کم خريد کرديم و سوغاتي و اينا...
از يکي از دوستام تعزيف بهشت ثامن رو شنيده بودم که يه قبرستون هست زير صحن آزادي..از يکي خادم ها وروديشو پرسديم و فرداش يه سر زدم..قشنگ بود => کليک

برگشتمون هم که ظهر دوشنبه بود،ديگه شب دوشنبه تا 2 با مامان مونديم حرم، مامان ديگه زيارت وداع رو خوندن اما من گفتم بازم برميگردم...
مامان رو رسوندم هتل و نزديک 3 رفتم تا اذان و نماز صبح...
ريا نباشه دفعه اولي بود که نماز صبح جماعت ميخوندم :دي
اما ديگه معرکه بودااااااااااا
يه نسيم خنک ، روبروي ضريح ، پاي فواره هاي حوض صحن آزادي و صداي اذان صبح............
بعدشم زيارت وداع و اشک و بغض و اينها...
يه شيرکاکائو داغ از دم باب الرضا ، دوتا بلوز واسه سوغاتي بچه ها و ديگه هتل!

صبحش هم ديگه اتاق رو تحويل داديم و رفتيم فرودگاه...اينم يه عکس هوايي از توي هواپيما از حرم...خودتون حرم رو پيدا کنين :)

درمجموع خدا رو شکر سفر خيلي خوبي بود، خدا رو شکر که مشکلي پيش نيومد ، خيلي هول داشتم واسه مامان...

اينم از جريانات مشهد...

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

پ.ن 1 : همين که اومدي و خوندي و رفتي ، ما را بس.................
يادمه ازم ميخواستي بابت همه چيزايي که پيش اومده ببخشمت و حلالت کنم.اونموقع ها ميخنديدم و ميگفتم کاري نکردي که حلاليت بخواد...هرچند که فقط خودم و خودت ميدونستيم چيا به من گذشته بود و شايد يه کم مامان و بهار...اما بازم در جوابت مي گفتم مهم نيست...
اين بار اما بدجور دلم شکست، شايد به اندازه ي همه ي اون روزهايي که بايد مي شکست و جلوشو گرفتم...
اين بار شايد اگه روزي ازم حلاليت بخواي ، خيلللللللي فکر کنم تا بتونم بهت جواب بدم!
هرچند که بازهم دز نهايت خريت (!!!!) ته دلم خوشحالم که ديگه خبري از مهره سوخته و مرده متحرک نيست و خوشحالم که خوبي...

پ.ن 2: جالبه که طالع بيني روزانه م هم اينو فهميده:
<آيا شما به سختي " نه " مي گوييد ؟ اگر چنين است بهتر است با اين عادتتان مبارزه کنيد زيرا شما زمان بسيار کمي صرف خودتان مي کنيد و بيشتر مشغول رسيدگي به مشکلات ديگران هستيد . سعي کنيد هيچ کاري را علي رغم ميل باطنيتان انجام ندهيد و قبل از هر کس خودتان را مورد توجه قرار دهيد>
چشم!!!!!!!

فعلآ همين
خوشتون باشه
تا بعد...

فقط براي خودم...

زهره — Fri, 18 May 2012 01:55:00 GMT

همان يک baraie برايم کافيست تا خاتمه اي باشد براي شک هايم...که شايد تو نيستي که شايد بازهم داستانيست..که اميدي پوچ به خودم بدهم که نه! اينقدر نامردي از تو بعيد است...اما همين baraie مهر تآييدي شد براي اطمينان به اينکه خودت هستي...
درست مثل دفعه قبل..يا شايد هم نه! درست برعکس دفعه قبل!!!!!!!!!!
دفعه قبل اون baraye براي من تنها نقطه ي روشني بود که اميدوارم ميکرد تو نيستي و با تمام وجود خوشحال بودم که اين کورسوي اميد رو دارم ، که تو نيستي که اينجوري با من حرف ميزني و چقدر قشنگ هم به خال زده بودم و تو نبودي و بعدآ خودت هم متعجب شده بودي از اين تفاوتي که يکسال من رو سر پا نگه داشت...........

خدايا...
خوب بلدي بنده هاتو بازي بدي...فقط کاش ما هم به اندازه ي يه "stop" گفتن توي بازي اسم-فاميل در اين بازي حق داشتيم...............

اين يکي رو با تو ام....حق من اين همه نبود!!!

فقط نميدونم چرا همه دق و دلم از دست تورو دارم سر يه بنده خداي ديگه خالي ميکنم؟!!!

و
شماها هم خوشتون باشه
انشاالله پست بعد از مشهد ميگم...
اين فقط يه پارازيت بود و تراوشات يک ذهن آشفته!

تا بعد...

ما ونمايشگاه کتاب!!

زهره — Tue, 15 May 2012 13:43:00 GMT

خبببببببببببببببببببب
من برگشتممممممممممممممممممممم
فعلآ هم ديگه قرار نيست جايي برم :دي

مشهد هم خدا رو شکر همه چي خوب بود و خوش گذشت...

اما اول آنچه که به ما در نمايشگاه کتاب گذشت ( هرکي ندونه حالا فکر ميکنه من از صبح تا شب داشتم توي نمايشگاه کتاب مي گشتم :)) )

هفته پيش بعد از کلي کش و قوس با رضا (داداش کوچيکه) که چهارشنبه بريم ، نه سه شنبه بريم و بعدش اينکه اصش کلآ نريم و اينا ، صبح سه شنبه قرار شد که آخرِ ِ شب راهي بشيم...از اولش هم به مهسا (نوه عمه جان) پيشنهاد دادم که بيا بريم...و به همين ترتيب عصر سه شنبه بليط گرفته شد براي ساعت 1 و اين در حالي بود که از اونور هم براي ظهر 5شنبه بليط مشهد داشتيم...
خلاصههههههههههههههههه
من و مهسا + رضا و خانمش و مهدي رفتيم که بريم...
حالا ديگه بگذريم از اينکه توي اتوبوس با مهسا چقدر خنديديم و اتوبوس رو نصفه شبي گذاشته بوديم روو سرمون و پسري که صندلي جلويي ما بود چقدر حرص خورد از دستمون...
تا ساعت 4 که طبيعتآ بيدار بوديم و بعدشم که وقت خوابمون شد...آقا من هرررررررررکاري کردم نتونستم جامو درست کنم که بخوابم...مثلآ اتوبوس vip بود اما يه جورايي ناراحت تر بود!! و نهايتآ هم به اين نتيجه رسيدم که هيچ استعدادي در خوابيدن توي اتوبوس ندارم!!!
صبح حدود ساعت 7 رسيديم ترمينال...
اولش ميخواستيم بمونيم ترمينال اما بعدش من و مهسا گفتيم ميريم سمت مصلي..البته قبلشم چايي گرفتيم و با کيک مثلآ صبحانه خورديم.
يه اتوبوسي بود که ميگفت ميره نمايشگاه و من و مهسا هم با نهايت اعتماد به نفس سوار شديم و فکر ميکرديم مثلآ ايستگاه آخر نمايشگاس..اما همون ايستگاه اول ديديم انگار اکثرآ پياده شدن و منم به مهسا گفتم بدو همينجاااااااس...خلاصه خيلي قشنگ نزديک بود همون اول کار گم شيم :))

نه که خيلي برنامه فشرده و ليست بلند بالا واسه خريد کتاب داشتيم ، اين بود که اول به شناسايي موقعيت هاي موردنظر پرداختيم (مديونين اگه فکر کنين منظورم غرفه عمو پورنگ اينا بودااااااااااااااااا) کلآ يه دوري زديم و منتظر مونديم که درهاي نمايشگاه به روي مشتاقان گشوده شود!
قشنگترين جاي نمايشگاه هم حياط ياسش بود:

قبل از رفتن با رويا قرار گذاشته بوديم که همو ببينيم و به اکي جون و ندا اينا هم خبر دادم که دارم ميام...

خلاصه رويا با وجود گرفتاري اون روز و تنگي وقتي که داشت ، اومد و باز بگذريم از اين که با چه مکافاتي همو پيدا کرديم و من شمال غربي نمايشگاه بودم و اون جنوب شرقي!! اما آخرش به هم رسيديم و در همون وقت کم کلي گفتيم و شنيديم و عکس گرفتيم و بخاطر اينکه کار داشت زود رفت...
*براي رويا: ممنون که با وجود اينکه اونروز اينهمه کار يهويي داشتي بازم اين راه رو اومدي که ببينمت..ببخشيد که انداختمت توي زحمت..هرچند کم باهم بوديم اما به من که خوش گذشت و مهسا هم حسابي دوست داشته بود تو رو...

باز از اونجايي که مهسا اصلآ قصد نداشت که غرفه عمو پورنگ باشه ، پرسيديم امروز مياد خودش يا نه و گفتن مياد و مهسا هم با دوستاش تماس گرفت و خلاصه جمع اونا هم جمع شد و تا جايي که خبر دارم حسابي بهشون خوش گذشت...

در همين فاصله هم اکي جون زنگيد و قرار شد که ظهر رو با هم باشيم...منم ديگه مهسا رو سپردم به زن داداش جان و ازشون جدا شدم.

پرس و جو کنان مسيري که بايد ميرفتم سر قرار با اکي جون اينا رو پيدا کردم و اکي جون هم با داداشش و شميم اومدن...واااااااااااي اگه بدونين چقد دلم واسه شميم تنگ شده بوووووووووووووووووووود البته واسه اکي جون هم تنگ شده بوداااااااااا اما خب واسه شميم يه جور ديگه...
اولش قرار بود بريم بوستان گفتگو واسه نهار و نمايشگاه گل و گياه...
اما وقتي رسيديم ديديم اون روز رستوران مورد نظر کلآ تعطيل بوده :)))
کلي با اکي جون خنديديم و ياد روزي کرديم که اينجا بودن و ساعت 5 رفتيم رستوران زاگرس و نهار نداشت..بعدشم که به مجتبي (همون داداشي معروف خودمون ديگه) گفتيم اونم کلي خنديد و گفت اينم تلافي زاگرس :))
خلاصه از اينور مهدي (داداش اکي جون) ميگفت بريم فلافل بخوريم و از اونورم در حاليکه ساعت از 3 گذشته بود داداشي رفت و يه رستوران رو باز نگه داشت تا ما برسيم بهش :))
ديگه کم کم داشت آثار خستگي نخوابيدن شب تا صبحش و کلي راه رفتن توي نمايشگاه در من آشکار ميشد (چه جمله اي شد!!) اما دور هم خيلي خوب بود و خوش گذشت..راستي اسم رستورانش چي بود داداشي؟؟؟
بعد از نهار هم رفتيم خونه شون و با شميم توي اتاقش کلي بازي کرديم و چايي و ميوه و اينا...و بعدم نمايشگاه گل و گياه...
خيلي خيلي شلوغ بود و وقت ما هم کم اما خيلي قشنگ بود و ارزش ديدن داشت..فضاي خيلي قشنگي درست کرده بودن...اونجا گشتيم و عکس گرفتيم...

و در اين ميان نکته هيجان انگيزش مسافت بين جايي که داداشي ماشين رو پارک کرده بود و نمايشگاه بود که فکر کنم خيلي بود :)))) آخي تازه اکي جون که بيشتر راه شميم رو هم بغل کرده بود...
ديگه طي تماس با رضا اينا قرار شد که برم ترمينال که بازهم اکي جون اينا زحمت رسوندنم به ترمينال رو کشيدن...
شميم ميگفت خاله نرو..هرکي مياد خونه ما شب مي مونه...گفتم نه خاله و نميشه و بايد برم...بعدش گفت باشه برو (قربونش برم مننننننننننننننن..جيگرررررررر)
راستي آقاي داداشي پس کو عکسااااا؟؟؟
*براي خانواده داداشي: خيلي خوشحال شدم از اينکه بازم ديدمتون و بازم ممنون بابت زحمتها...خيلي خوش گذشت و منتظرم که بياين :)

هيچي ديگه...
ساعت 8 ونيم ترمينال..بليط واسه يه ربع به 12..در حاليکه فرداش هم باز مسافر بودم...
يه دوري توي شهروند زديم و شام خورديم و ديگه توي اتوبوس هم بچه هاي خوبي بوديم و خوابيديم و ساعت 5 هم رسيديم و خوابيدم تا 11 و وسايلمو جمع کردم و فرودگاه و پيش و به سوي مشهد.................

*براي ندا: جيگيلي جونم ببخش که اينقدر برنامه هام نامعلومه و نشد زودتر خبر بدم بهت..خيلي خيلي دلم ميخواست ببينمت اما خب مي دونم که هماهنگ کردن يهويي سخته...ايشالا فرصتي پيش بياد که از زودتر بشه جورش کنيم :) و بووووووووووووووووووووووس

خب ديگه اينم از سفر تهران...خدائيش حال کردين من چقدرشو توي نمايشگاه کتاب بودم؟ :))
يه جورايي طولاني شد اما تازه کليشو نگفتم...
سرم هم دردميکرد نشد آن طور که بايد حق مطلبو ادا کنم. فعلآ اينا رو داشته باشين تا بعد مشهد رو بگم!

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

پ.ن 1: کامنتاي پست قبلو تآييد کردم و جوابيدم..سر فرصت ميام سر ميزنم به همه...
پ.ن 2: دوستي که خطاب به ندا کامنت گذاشتي..چون نمي دونستم کي هستي کامنتت تآييد نشد! اگه دوست داشتي بگو کي هستي اگرم نه که نه!!

فعلآ همين
خوشتون باشه
تا بعد

*ظهر نوشت:
من اين پست رو 4صبح نوشتم و ارسال کردم اما الآن که اومدم ديدم نيست روي وبلاگ! البته با موزيلا که ميام هست...بهرحال الآن تجديد ارسال شد!!

ضمن اينکه ديروز تولد يکي از دوستان خوب وبلاگي هم بودش که قبلنا زياد اينجا ميومد اما حالا ديگه سرش خيلي شلوغ شده و نمي دونم مياد يا نه..آقا مجتبي تولدت مبارک همراه با بهترين آرزوها...

فعلآ...

نمايشگاه!

زهره — Tue, 08 May 2012 23:44:00 GMT

حضاررررررررر
من فردا صبح اول وقت نمايشگاه کتاب تشريف دارم!!
نه که خيلي فرهنگي م...بايد يه سر برم ببينم نمايشگاهو به خوبي برگزار کردن يا نه :دي

دوستاني که دوست دارن دور هم باشيم ، ساعت 11 زير تابلوي wc :دييييييييييييييييييييييييييييييييييي

خوشتون باشه
ما هم سعي ميکنيم بهمون خوش بگذره
تا بعد...

*پنجشنبه نوشت:
از نمايشگاه صبح حدود 5 رسيديم...
بعدآ مفصلآ مي تعريفم...الآن وقت ندارم!
تا يک ساعت ديگه بايد فرودگاه باشيم..به مقصد مشهد :)
التماس کنين دعاتون کتم :دي
احتياط حلال هم بکنين...هواپيماس ديگه..يهو هم سقوط کرد :دي

واسه تآييد کامنت ها و تعريف تهران و مشهد..برميگردمممممممممممممممممممم

برگشت: دوشنبه
محل اقامت: هتل ديدار

خوشتون باشه مجددآ
اون دفعه که خوش گذشت
اين دفعه هم سعي ميکنيم بگذره

*مخصوص بهار نوشت: خيلي جات خاليه..خيلييييييييييييي...يهو نزايااااااااااااا :دي
*مخصوص خانواده داداشي مجتبي و خانواده شون نوشت: عجالتآ بابت پذيرائي و مهمون نوازيتون ممنون...تا بعد :)

دير شد
خدافظظظظظظظظظظظظظظظظظظظي

14ارديبهشت...

زهره — Thu, 03 May 2012 17:22:00 GMT

چه زيبا نقش بازي مي کنيم …
و چه آسان در پشت نقابهايمان پنهان مي شويم ؛
حتي خدا هم
از آفرينش چنين بازيگراني در حيرت است …

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

جايي خوندم که:
من چقدر خوشبخت بودم که در بين اين همه ضمير "تو" را پيدا کردم...

ياد ِ اين افتادم که تا مدتها پيش من هم همه ي خطاب هام به تو بود..همه "دوستت دارم ها" همه "دلتنگي ها" حتي همه "بد و بيراه ها"!!

اما الآن تغييري که من ميتونم در اون جمله بدم اينه که:
من چقدر احمق بودم که فکر مي کردم تو ، همان ضمير مستتر پشت "تو" هستي...چون در واقع تو حتي "او" هم نبودي!!! خيلي دورتر و مجهول تر از سوم شخص..کسي بودي که "حتي خدا هم از آفرينشت در حيرت است …"
شايد پيچيده شد، اما فقط يه کم دقت ميخواد تا بفهمي در بين اي همه ، خوشبختانه يا متآسفانه ، اوني که تا آخر خودش موند ؛ من ِ "من" بود.......

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

اگر فکر کردي که اين پست رو نوشتم تا از 14ارديبهشت 5سال پيش ، از همين ساعاتش ، از اون پارک ، از اون حوض و اردک ها يا از اون سنگ مفت گنجشگ مفت بگم سخت در اشتباهي.............!
فقط نوشتم که بگم: امروز 14 ارديبهشت تولد باباي گلم هست...خواستم بگم باباجون تولدتون مبارک و سايه تون بر سرمون مستدام........

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

پ.ن 1: در نوشته ي اول، ضميرها داخل "" هستند و بقيه شخص!
پ.ن 2: نداريم!
پ.ن 3: زياد به خودم اميدواري ندادم که اگه نشد توي ذوقم نخوره اما دعا کنين اون کار ِ جور بشه...

فعلآ همين
خوشتون باشه
تا بعد...

*يک ساعت بعد نوشت:
توي اين حال و هوا فقط سر زدن اتفاقي به يه وبلاگ و شنيدن آهنگشو کم داشتم..............منظورم آهنگش بودااا نه وبلاگش!!